De winst van in beeld zijn. Waarom het loont om mee te doen aan Ik vertrek

Ken je dat? Dat je naar een televisieprogramma kijkt, je lief aanstoot en zegt: waarom lenen die mensen zich daarvoor? Kei-gênant!

Toch: die mensen doen dat niet zomaar.

Sterker nog: ze doen het met een doel. En dat doel is nooit om jou als kijker een plezier te doen. Ze hebben er voordeel van.

Het is marketing.

Veilig thuis op de bank kan je niks overkomen maar trek je ook geen klanten aan. Daarvoor moet je zichtbaar zijn. Maar dat stuit ons bijna allemaal tegen de borst. Alsof het iets smerigs is. Alsof zichtbaar zijn en vertellen wat je kunt pure opschepperij is. Liever word je gevonden, gevraagd, ontdekt, dan dat je op mensen afstapt.

Dat levert zelden iets op.

Geen klus, geen applaus, geen geld. Je kunt als beste stuurman veilig op de bank zitten, alleen niet als je ervan wil leven. Dan moet je af en toe vuile handen maken. Om de wereld te laten weten dat je er bent.

Terug naar die mensen op de televisie.

Waarom doen die de deur open voor de cameraploeg, schuiven ze aan in de studio, laten ze commercials maken? Ze hebben het er voor over om kritisch bekeken te worden, gegooglet te worden, belachelijk gemaakt, nageroepen op straat (als het echt heel erg was), en wat er nog meer kan gebeuren. Want het is maar een bijverschijnsel van de voordelen.

Waarom zitten schrijvers bij een talkshow? Om hun boek te verkopen

Waarom laten mensen zich volgen bij hun stuntelige emigratie in Ik Vertrek? Hun gloednieuwe B&B is na uitzending voor de rest van het jaar volgeboekt.

Waarom doet een zanger mee aan een talentenjacht? Zodat veel mensen zijn muziek kopen.

We hoeven het niet te willen, we kunnen er wel iets van leren

Want terwijl wij op de bank zaten te kermen van plaatsvervangende gêne zorgden de mensen die in beeld waren gewoon dat ze keiharde omzet gingen draaien. Daarom is het meestal niet moeilijk om kandidaten te vinden voor een televisieprogramma. Het is een win-winsituatie.

Moeten we dan allemaal op tv?

Met alle schaamte die daarbij hoort? Nee. Niet iedereen hoeft een miljoenenpubliek te hebben om klanten te trekken. En het is leuker om zelf te bepalen onder welke omstandigheden je in beeld bent. In een veilige omgeving met je eigen tekst en je eigen script.

Aan Instagram of LinkedIn val je je zelden een buil

Het kost je wel klauwen met tijd en levert pas op lange termijn resultaat. Als je een video op je site zet is dat anders. Dan krijg je wel te maken met mensen die er wat van vinden. Niet alleen mensen die je bellen voor een klus, maar ook je man, je kinderen, je buurvrouw, en je voormalige collega’s. Omdat zij bij het kijken diezelfde combinatie van bewondering, afgunst en leedvermaak voelen als jij bij het kijken naar Ik vertrek.

Maar vergeten ze je ooit nog als ze iemand zoeken voor wat jij kan?

Denk het niet.

 

5 replies
  1. Elisabeth
    Elisabeth says:

    De laatste tijd mijd ik je blog een beetje. Steeds wanneer ik je stukken lees, voel ik de aanvechting om een vlog te maken. Geen idee waarom want een echte toegevoegde waarde vind ik het niet en steeds wanneer mijn zelf opgenomen filmpjes terugkijk vind ik het zo gênant dat ik het toch niet plaats.

    Nu heb ik gisteren een blog geschreven die voor mijn gevoel nog beter tot z’n recht komt als ik hem voordraag. 🙂 Ik ga dus vanmiddag toch weer voor die camera zitten.

Trackbacks & Pingbacks

  1. […] Ze zijn zo verschillend als bloedgroepen. Mensen die op televisie zijn verkopen iets. Of zichzelf. Ze halen meetbare winst uit hun zichtbaarheid (bijvoorbeeld mensen die meedoen aan Ik Vertrek). […]

Comments are closed.